ผงน้ำมันหล่อลื่น FC56/FC66 สำหรับการวาดเส้นลวดของเครื่องวาดเส้น

ผงหล่อลื่น (เรียกอีกอย่างว่าผงวาดลวด, ผงวาดเส้น) เป็นวัสดุหล่อลื่นกระบวนการในระหว่างกระบวนการวาดลวด ส่วนประกอบของมันซับซ้อนมากและมักจะรวมถึงกรดสเตียริก กรดไขมัน ผัก น้ำมันปาล์ม ไททาเนียมไดออกไซด์ แคลเซียมไดไฮดรอกไซด์ หน้าที่หลักคือการสร้างฟิล์มหล่อลื่นระหว่างลวดโลหะที่ดึงและผนังของแม่พิมพ์วาดลวด เพื่อลดแรงเสียดทานระหว่างอินเทอร์เฟซ ลดการใช้พลังงานแรงเมื่อดึง

ป้องกันการเกาะติดบนผนังของแม่พิมพ์วาดลวดเนื่องจากความร้อน เพื่อลดการใช้พลังงานและอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ยืดอายุการใช้งานของแม่พิมพ์วาดลวด รับรองคุณภาพพื้นผิวของผลิตภัณฑ์ และทำให้รูปร่างผิดรูปสม่ำเสมอ

องค์ประกอบ/ข้อมูลเกี่ยวกับส่วนผสม

คุณสมบัติของน้ำมันหล่อลื่นการวาดลวด
(1) สามารถดูดซับอย่างแน่นหนาบนพื้นผิวของลวดเหล็กและป้อนแม่พิมพ์วาดด้วยลวดเหล็กแยกส่วนต่อประสานทั้งสองของโซนการเปลี่ยนรูปได้อย่างมีประสิทธิภาพ

(2) ทนต่อความดันสูงและอุณหภูมิสูง ภายใต้สภาวะความดันสูงและอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นระหว่างการวาด ฟิล์มหล่อลื่นยังคงสามารถรักษาความต่อเนื่องและการหล่อลื่นได้โดยไม่เสียหาย ถ่าน การเกาะตัว และการเสื่อมสภาพ กล่าวคือ มีสมบัติทางกายภาพและ ความเสถียรทางเคมี

(3) มีการยืดตัวและการหล่อลื่นที่ดี กล่าวคือ ไม่เพียง แต่สามารถดูดซับบนพื้นผิวของลวดเหล็กได้อย่างแน่นหนา แต่ยังสามารถขยายและทำให้เสียรูปได้ด้วยลวดเหล็กฟิล์มหล่อลื่นมีโครงสร้างเป็นชั้นๆการผูกมัดที่อ่อนแอ

(4) ส่วนประกอบที่ประกอบกันเป็นน้ำมันหล่อลื่นจะไม่ทำปฏิกิริยาทางเคมีกับเมทริกซ์ของลวดเหล็กกล้า ไม่ก่อให้เกิดสารประกอบที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของลวดเหล็กกล้า หรือกัดกร่อนลวดเหล็กกล้า และง่ายต่อการถอดออก

(5) ไม่เป็นมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายมนุษย์ มีทรัพยากรมากมาย ต้นทุนต่ำ และดูแลรักษาง่าย

ประเภทของน้ำมันหล่อลื่นการวาดลวด

1. สารหล่อลื่นแข็งแบบพับได้:
นั่นคือสารหล่อลื่นแบบผงสำหรับการดึงแบบแห้งประกอบด้วยสบู่โลหะเดี่ยวหรือสบู่โลหะหลายชนิดรวมทั้งสารเติมแต่งบางชนิดสบู่โลหะคือเกลือโลหะของกรดไขมันสบู่โลหะที่ใช้เป็นสารหล่อลื่นจำเป็นต้องมีจุดอ่อนตัวสูงและอุณหภูมิเปลี่ยนผ่าน (อุณหภูมิที่ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน) และต้องทนต่อการสึกหรอและทนต่อแรงกดได้ดีสบู่โลหะที่ใช้กันทั่วไปสำหรับสารหล่อลื่นสำหรับการวาดลวด ได้แก่ สบู่โซเดียมและสบู่แคลเซียมสบู่โซเดียมคือโซเดียมสเตียเรต (C17H35OONa) ประกอบด้วยโซดาไฟและกลีเซอรอลของกรดไขมันอิ่มตัว (C17H35COO) ซึ่งเป็นสบู่ที่ละลายน้ำได้ ล้างออกง่าย เหมาะสำหรับการดึงแห้งด้วยความเร็วปานกลางและอุณหภูมิสูงเกินไปนอกจากนี้ยังสามารถใช้สำหรับการวาดเส้นใยแบบเปียกหรือการวาดเส้นลวดเหล็กด้วยการเคลือบในภายหลังสบู่แคลเซียมคือแคลเซียมสเตียเรตซึ่งประกอบด้วยแคลเซียมไฮดรอกไซด์หรือแคลเซียมออกไซด์และกลีเซอรอลสเตียเรตอื่นๆ ได้แก่ สบู่โลหะ เช่น แบเรียมสเตียเรต สังกะสีสเตียเรต และอะลูมิเนียมสเตียเรตสบู่แคลเซียมสามารถสร้างฟิล์มหล่อลื่นหนาที่มีความสามารถในการยืดตัวและการหล่อลื่นได้ดี ดังนั้นจึงมักเป็นส่วนประกอบหลักของสารหล่อลื่นที่เป็นของแข็งสบู่แคลเซียมไม่ละลายน้ำ ล้างออกยาก และไม่เหมาะสำหรับการวาดลวดเหล็กก่อนเคลือบสารเติมแต่งคือสารอื่นๆ จำนวนเล็กน้อยที่เติมลงในน้ำมันหล่อลื่นเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติการหล่อลื่นหรือให้ได้คุณสมบัติพิเศษบางอย่างรวมถึงสารเติมแต่งที่รับแรงกดสูง สารเพิ่มความมัน สารเพิ่มความข้น และสารกันบูดสารเติมแต่งความดันสูงเป็นสารเติมแต่งหลัก ซึ่งสามารถทำปฏิกิริยากับพื้นผิวของแรงเสียดทานของโลหะเพื่อสร้างฟิล์มผสมโลหะที่มีจุดหลอมเหลวสูงและความต้านทานแรงเฉือนต่ำ ซึ่งจะช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการหล่อลื่นของสารหล่อลื่นภายใต้อุณหภูมิสูงและความดันสูงสารเติมแต่งดังกล่าวส่วนใหญ่ประกอบด้วยสารประกอบโมเลกุลสูง เช่น โซเดียมสเตียเรต กราไฟต์ และโพลีเตตระฟลูออโรเอทิลีนสารปรับปรุงความมันเรียกอีกอย่างว่าสารเติมแต่งที่ใช้งาน หน้าที่ของมันคือการปรับปรุงความสามารถของสารหล่อลื่นในการดูดซับและสร้างฟิล์มหล่อลื่นสารเติมแต่งดังกล่าวรวมถึงกรดไขมันต่างๆ ที่สูงขึ้น ลิพิด เอมีน ฯลฯ สารเพิ่มความข้นเป็นสารเติมแต่งที่เติมเพื่อเพิ่มความสม่ำเสมอของสารหล่อลื่น เช่น โซดาแอช ปูนขาว แบเรียมซัลเฟต แคลเซียมคาร์บอเนต ฯลฯ สารยับยั้งการกัดกร่อนหรือที่เรียกว่าสารยับยั้งการกัดกร่อนคือ ใช้เพื่อป้องกันการกัดกร่อนของน้ำมันหล่อลื่นต่อเมทริกซ์ลวดเหล็กวัสดุ ได้แก่ โซเดียมไนไตรท์ โซเดียมฟอสเฟต เป็นต้น

2. น้ำมันหล่อลื่นเหลวแบบพับได้:
สบู่และอิมัลชันมีสองประเภทหลักสารละลายสบู่โดยทั่วไปคือสารละลายในน้ำของสบู่โซเดียมหรือสบู่โพแทสเซียม โดยมีความเข้มข้น 0.5% ถึง 3%มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการวาดแบบเปียกของเส้นใยต่างๆ และมีบทบาทในการหล่อลื่น ทำความเย็น และทำความสะอาดพื้นผิวของลวดเหล็กกล้าอิมัลชันหรือที่เรียกว่าน้ำมันที่ละลายน้ำได้ ประกอบด้วยน้ำมันแร่และน้ำด้วยอิมัลซิไฟเออร์ในปริมาณที่เหมาะสม โดยมีความเข้มข้น 2% ถึง 6%เมื่อเทียบกับสบู่เหลว อิมัลชันมีคุณสมบัติในการสลายฟองที่ดี ผสมกับน้ำได้ง่าย มีประสิทธิภาพการระบายความร้อนสูง และสามารถทิ้งชั้นฟิล์มป้องกันสนิมไว้บนพื้นผิวของลวดเหล็กกล้าได้จำเป็นต้องเติมสารเติมแต่งจำนวนเล็กน้อยลงในสารหล่อลื่นเหลว เช่น สารเติมแต่งแรงดันมาก (คลอรีนพาราฟิน น้ำมันกำมะถัน ฯลฯ) สารลดฟอง (เรซินซิลิคอน ฯลฯ) อิมัลซิไฟเออร์ (เมทานอล) และสารฆ่าเชื้อแบคทีเรีย (ฟีนอลหรือของมีค่า เกลือของโลหะ) ฯลฯ